Po zakończeniu I wojny światowej zajmował od 27 września 1919 w Republice Weimarskiej stanowisko proboszcza w Züllichau (obecnie Sulechów), gdzie uczył również dzieci polskich robotników sezonowych czytać i pisać po polsku. Po plebiscycie śląskim przeniósł się na Górny Śląsk, gdzie w 1923 roku został inkardynowany do Administracji Apostolskiej, której administratorem apostolskim od 1922 roku był August Hlond. Ksiądz Piotr Klimek był do czerwca 1924 katechetą w gimnazjum w Pszczynie. W trakcie tworzenia w 1924 roku Archidiecezji katowickiej został mianowany 30 czerwca 1924 administratorem, a następnie proboszczem parafii Świętych Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach. 21 października 1933 został wybrany dziekanem dekanatu żorskiego.

Po wybuchu II wojny światowej Żory zostały 1. września 1939 r. zajęte przez Wehrmacht, a w październiku 1939 r. włączone do Trzeciej Rzeszy. Wtedy nazwę miasta zmieniono ponownie na Sohrau. Wobec tego, że Piotr Klimek nie zaprzestał posług kapłańskich w języku polskim, jak tego żądała administracja niemiecka, został aresztowany 12 kwietnia 1940 przez Gestapo i osadzony w więzieniu w Rybniku. Na początku maja 1940 roku wywieziono go do obozu Priesterblock (Dachau KL), a stamtąd do obozu KL Mauthausen-Gusen w Austrii, gdzie zginął około 31 października 1940.