Upadek Ponce Vaidesa W dniu 1 października 1944 roku zamordowany został Alejandro Cordova, redaktor El Imparcial, pisma będącego największą gazetą opozycji. Morderstwo przyśpieszyło planowany zamach stanu. Wojskowi spiskowcy rozpoczęli rozmowy z cywilnymi przeciwnikami rządu, chcąc wzniecić powstanie ludowe. Gdy Ponce Vaides ogłosił termin wyborów, siły prodemokratyczne potępiły je jako oszustwo. Ponce Vaides starał się wykorzystywać chaos na swoją korzyść, wywołując napięcia rasowa pośród mieszkańców kraju. Dyktator próbował przekonać ludność Ladino i mieszaną do poparcia jego rządów. W tym celu wykorzystywał ich strach przed Indianami. Reżim zorganizował prowokację, w ramach której opłacił tysiące indiańskich chłopów i skłonił ich do marszu na stolicę, dodatkowo obiecał im ziemię, na wypadek gdyby kontrolowana przez niego Partia Liberalna wygrała wybory. W połowie października powstało kilka planów obalenia junty sporządzonych przez różne odłamy ruchu na rzecz demokracji w tym nauczycieli, studentów i prodemokratyczną część armii. 19 października rząd rozbił jeden z tych spisków. Jeszcze tego samego dnia mała grupka oficerów kierowanych przez Francisco Javiera Arana i Jacobo Arbenza Guzmána zaatakowała Pałac Narodowy. Do puczystów dołączyli następnie cywile w tym studenci i związkowcy oraz część armii.