wykształcił grupę znanych okulistów, m.in. Adama Langiego (który został jego zięciem), Franciszka Sroczyńskiego, Karola Brudzewskiego.

Był członkiem nadzwyczajnym Akademii Umiejętności w Krakowie, członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, członkiem Krakowskiego Towarzystwa Lekarskiego. Wskutek ciężkiego zapalenia płuc, które przebył na przełomie 1894 i 1895, ograniczył pracę zawodową (w klinice zastępował go Ludwik Rydygier); wkrótce zmarł po nawrocie choroby, został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas 13 płd. grobowiec Rydlów i Kremerów).

W latach 1867–1871 redagował „Przegląd Lekarski”. Przyczynił się do rozwoju kliniki uniwersyteckiej (osiągnęła liczbę 24 łóżek), operacje prowadził również w szpitalu żydowskim w Krakowie. Opublikował ponad 70 prac, głównie na łamach „Przeglądu Lekarskiego” (m.in. O zaćmie warstwowej, Nowe sposoby operowania katarakty. Powrót do cięcia płatowego, Spostrzeżenia nad jaskrą, O leczeniu oderwania siatkówki za pomocą operacji). Część prac ogłosił w języku niemieckim.