stanowią one zoogeograficzną zagadkę, jako że gatunek ten nie jest spotykany na wybrzeżu Egiptu, skąd najprawdopodobniej dostał się do Libii. Prawdopodobnie są to relikty polodowcowe: gryzonie te dotarły do Afryki Północnej w plejstocenie, gdy panował tam chłodniejszy klimat i wraz z jego ocieplaniem przenosiły się w coraz wyżej położone obszary, aż zostały odcięte na samotnym płaskowyżu. Taksonomia podgatunkowa nie została rozwiązana. Bywał łączony z M. socialis; gatunki te odróżniają cechy chromosomowe i budowy czaszki. Podobny do nornika lewantyńskiego Microtus paradoxus z Iranu i Turkmenistanu może w rzeczywistości reprezentować wschodnią populację tego gatunku. M. guentheri bywa mylony z M. irani. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Microtus: mikros „mały”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”. guentheri: dr Albert Karl Ludwig Gotthilf Günther (1830–1914), brytyjsko-niemiecki zoolog, kierownik Katedry Zoologii w Muzeum Brytyjskim w latach 1875–1895.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 109–130 mm, długość ogona 23–32 mm; masa ciała 26–47 g;