Komitet do Spraw Urbanistyki i Architektury – kolegialny centralny organ administracji państwowej przy Prezesie Rady Ministrów, formalnie powołany w 1951 r., faktycznie działający w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1953–1960. Komitet realizował głównie działania koncepcyjne w zakresie architektury, budownictwa oraz urbanistyki, ustalał kierunki rozwoju kraju w tych zakresach, tworzył wytyczne i normatywy, a także kreował kierunki badawcze.
Utworzenie komitetu Podstawą prawną utworzenia Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury była ustawa z 30 grudnia 1950 r. o organizacji władz i instytucji w dziedzinie budownictwa, która weszła w życie 1 stycznia 1951 r. Zgodnie z nowymi przepisami likwidacji uległo Ministerstwo Budownictwa oraz podlegający ministrowi Zakład Osiedli Robotniczych i Dyrekcje Osiedli Robotniczych. Ustawa przewidywała przekazanie pracowników zatrudnionych w dotychczasowym resorcie do służby w nowo utworzonych strukturach: Ministerstwie Budownictwa Miast i Osiedli oraz Ministerstwie Budownictwa Przemysłowego, a także w urzędzie obsługującym Komitet do Spraw Urbanistyki i Architektury.. Szczegółowy zakres działania komitetu ustalono rozporządzeniem Rady Ministrów z 30 grudnia 1950 r...