Kazimierz Sarnecki (ur. przed 1670, zm. po 1712) – pamiętnikarz polski, autor diariusza i kilkudziesięciu listów zawierających relacje z dworu Jana III Sobieskiego, stolnik witebski i sekretarz królewski.
Życiorys Szlachcic urodzony na Litwie. Jako rezydent Karola Stanisława Radziwiłła (podkanclerzego litewskiego, późniejszego wielkiego kanclerza litewskiego) przebywał w latach 1691-1696 na dworze Jana III (głównie przebywał w Warszawie, Żółkwi i Lwowie, towarzyszył wyprawie wojennej mołdawskiej w 1691. Zdawał Radziwiłłowi regularne relacje w formie listów oraz prowadził diariusz (w latach 1691-1695), pisząc głównie na temat polityki wewnętrznej. Sarnecki otrzymał tytuł sekretarza królewskiego, a w kwietniu 1693 godność stolnika witebskiego. Prawdopodobnie pozostał na dworze królewskim rezydentem Radziwiłła także po śmierci Jana III, około 1700 zastąpił go Wojciech Wołoszkiewicz. Później Sarnecki był sekretarzem pieczęci wielkiej koronnej u Andrzeja Chryzostoma Załuskiego. Miał siostrę, wydaną za szlachcica z Mazowsza. Zmarł po roku 1712.
Twórczość Pisma Sarneckiego wydał w roku 1958 Janusz Woliński jako Pamiętniki z czasów Jana Sobieskiego. Diariusz i relacje z l. 1691-1696.