Bronisław Gancarz (ur. 29 października 1912 w Winnikach, zm. 17 maja 2002 we Wrocławiu) – polski profesor nauk weterynaryjnych.
Życiorys Po ukończeniu w 1934 służby wojskowej, gdzie osiągnął stopień podchorążego rezerwy rozpoczął studia w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, w marcu 1939 uzyskał absolutorium. 30 sierpnia 1939 został zmobilizowany do wojska, dostał się do niewoli. Został uwięziony w Tarnopolu skąd 29 września zbiegł i przedostał się do Lwowa. Pomiędzy wrześniem 1942 a marcem 1943 pracował jako asystent naukowy w Państwowej Weterynaryjnej Pracowni Rozpoznawczej w Krakowie, a następnie powrócił do Lwowa, gdzie był zatrudniony na stanowisku asystenta naukowego w Katedrze Chorób Wewnętrznych Lekarsko-Weterynaryjnych Kursów Zawodowych. Po wkroczeniu Armii Czerwonej i reaktywowaniu działalności Akademii Medycyny Weterynaryjnej jako Instytutu Weterynarii został tam zatrudniony jako asystent w Katedrze Chorób Wewnętrznych, równocześnie pracował jako asystent w kierowanej przez prof. Wacława Moraczewskiego Katedrze Biochemii. W 1946 został wysiedlony ze Lwowa i zamieszkał we Wrocławiu i rozpoczął pracę jako starszy asystent w Katedrze Chorób Wewnętrznych Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, rok później objął etat adiunkta.