W 1973 władze syryjskie skonfiskowały 750 km² żyznych gruntów rolnych w muhafazie Al-Hasaka, które były własnością dziesiątek tysięcy kurdyjskich obywateli. Ziemie te przekazano arabskim rodzinom przesiedlanym z innych prowincji. W 2007 w tej samej muhafazie, 600 km² wokół Al-Malikijja przyznano arabskim rodzinom, a dziesiątki tysięcy kurdyjskich mieszkańców wiosek eksmitowano. Te i inne wywłaszczenia były częścią tak zwanej „inicjatywy pasa arabskiego”, która miała na celu zmianę struktury demograficznej bogatego w zasoby regionu.
Powstanie autonomii Po wybuchu wojny domowej w Syrii w marcu 2011, przedstawiciele Partii Unii Demokratycznej (PYD) ogłosili walkę o wyzwolenie narodowe oraz budowę społeczeństwa w oparciu o ideę demokratycznego konfederalizmu na terenach północno-wschodniej Syrii. Działania wojenne były prowadzone przez zbrojne ramię partii, które stanowiły Powszechne Jednostki Ochrony (YPG). PYD i Kurdyjska Rada Narodowa (utworzona 26 października 2011) – która stanowiła polityczną organizację reprezentującą Kurdów w Narodowej Radzie Syryjskiej – powołały 12 lipca 2012 na ziemiach syryjskich Najwyższy Kurdyjski Komitet. Pełnił on funkcję organu wykonawczego na terenach Rożawy do 2015. Kontrolowane przez nią YPG zyskało wówczas status wojska regularnego.