Niewielkie obszary zajmują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne.
Większość regionu zajmuje pagórkowata wysoczyzna utworzona z plejstoceńskich glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych zlodowacenia północnopolskiego, często występujących w morenach czołowych. Na północ od Olecka znajduje się w obszar ukształtowany w fazie pomorskiej zlodowacenia Wisły, bardziej urozmaicony krajobrazowo od części południowej. W części północnej liczniejsze są wzgórza kemowe, zaś w południowej większe powierzchnie zajmują piaski i żwiry sandrowe (najczęściej pokryte lasami). W dolinach rzek i sąsiedztwie jezior występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły.
W krajobrazie roślinnym przeważają grądy z udziałem borów mieszanych. W okolicach Ełku występują niewielkie powierzchnie borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej oraz borów, borów mieszanych i grądów. Pomiędzy Oleckiem i Suwałkami położone są śródlądowe bory sosnowe i bory mieszane w odmianie subborealnej.
Bibliografia
Pojezierze Ełckie