Zamieszkiwał w Posadzie Olchowskiej. Na początku 1907 został członkiem komisji rewizyjnej Czytelni Chrześcijańskiej „Ogniwo” w Sanoku. W 1910 został wybrany radnym tamtejszej gminy. Został przysięgłym głównym przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku. Po wybuchu I wojny światowej na początku września 1914 wraz z dyrektorem sanockiej fabryki, Ludwikiem Eydziatowiczem, przyjął tamże przebywający w Sanoku Legion Wschodni. Od 16 września 1914 wraz z bliskimi przebywał w Wiedniu.
W 1920 był założycielem pierwszej w Polsce huty szkła w Krośnie, opartej na gazie ziemnym. Funkcję jej dyrektora pełnił do 1928. Od jesieni 1928 był kierownikiem biur w utworzonej wówczas fabryce gumy w Krośnie. Pracował tam do 1932. W 1933 przeszedł na emeryturę. Od tego czasu oddawał się działalności społecznej.
Pozostawał radnym gminy Posada Olchowska na przełomie lat 20./30. niepodległej II Rzeczypospolitej. W 1931 był jednym z reprezentantów tejże gminy w komisjach, które miały prowadzić rozmowy w Wydziale Powiatowym w sprawie przyłączenia gminy do miasta SanokaWojciech Sołtys, Miasto i jego władze, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 511..