Dopiero opracowany w roku 1920 czwarty projekt został ostatecznie wykonany. W pracach nad tym projektem Bergowi pomagał architekt Albert Kempter, a w urządzaniu wnętrz i detalach grafik Hans Leistikow i rzeźbiarz Alfred Vocke. Prace budowlane ruszyły w maju 1920, a w listopadzie 1921 obiekt był już ukończony w stanie surowym. Uroczyste otwarcie miało miejsce 8 grudnia 1921. Nowoczesny obiekt o nowatorskiej pod względem formy architekturze zajął plac usytuowany w połowie alei prowadzącej z południa na północ w skrajnej zachodniej części cmentarza. Aleja ta stała się wówczas jego główną osią komunikacyjną, na jej południowym krańcu umieszczono główną bramę z flankującymi ją wybudowanymi kilka lat później kubicznymi budynkami administracyjnymi, które zaprojektował Hugo Althoff, następca Berga na stanowisku miejskiego radcy budowlanego.
Kaplica pełni pierwotne swoje funkcje do dziś. Po tym, gdy po roku 1945 rozebrana została starsza kaplica wybudowana w 1872, jest ona jedynym miejscem na Cmentarzu Osobowickim, gdzie odprawiane są msze żałobne lub świeckie ceremonie pogrzebowe. Pełni też funkcję kostnicy cmentarnej. W czasie powojennych remontów wprowadzono też pewne zmiany w jej wystroju.