Owoc jabłoni stanowi aluzję do Księgi Rodzaju i wątku o zakazanym, rajskim owocu, który skosztowali Adam i Ewa, popełniając tym grzech pierworodny. W kontekście wizerunków Matki Bożej i Jezusa owoc nabiera nowy wymiar, o charakterze wybitnie soteriologicznym, obrazuje zapowiedź ofiary Jezusa, która odkupi lud z grzechów. W średniowieczu interpretacja Jezusa jako nowego Adama i Marii jako nowej Ewy była powszechna, a figury Pięknych Madonn stanowiły swego rodzaju kontaminację tegoż rozumowania.
Delikatność i miękkość, stylizacja i idealizacja oraz wytworność i elegancja charakteryzujące rzeźbę z Czeskiego Krumlowa są naczelnymi przymiotami niemal wszystkich gotyckich Pięknych Madonn. Stanowią one spójną, ekskluzywną grupę, kamiennych (zazwyczaj wapiennych), pełnoplastycznie ukształtowanych figur o niemal jednolitej wysokości osiągającej niewiele ponad metr. Przeznaczone były zazwyczaj do kultu o charakterze dewocyjnym, głównie wśród ówczesnych elit dworskich, należą do grupy przedstawień dewocyjnych. Ponadto powstało wiele figur Marii z Dzieciątkiem ściśle nawiązujących do typu Pięknej Madonny, ale o odmiennym materiale (gł. drewno), sposobie opracowania i funkcji (np.