Opuścił stolicę po tym jak został wytypowany do wyjazdu do formującej się armii polskiej. Usiłował przedostać się na Węgry, lecz 23 kwietnia 1940 został zatrzymany przez Słowaków w Czadcy. Przez nich po dwóch dniach przekazany do Schutzpolizei w Zwardoniu, a stamtąd po 2-3 dniach przewieziony na gestapo do Bielska. Po przewiezieniu z Katowic od 26 czerwca 1940 był osadzony w niemieckim obozie koncentracyjnym KL Auschwitz jako więzień polityczny. Otrzymał numer obozowy 1261. 29 lipca 1941 był świadkiem, gdy na apelu franciszkanin Maksymilian Maria Kolbe dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka. Od 18 do 30 sierpnia 1943 przebywał w szpitalu KL Auschwitz III-Buna. W październiku 1943 wraz z ok. 200 współosadzonymi został skazany na karę dożywotnich ciężkich robót w kamieniołomie „za przynależność do tajnej obozowej organizacji” oraz osadzony w Bloku 26. W obozie Auschwitz przebywał do 9 lutego 1944, przeżywając tam łącznie 1827 dni tj. 5 lat i 2 dni. Stamtąd został wywieziony do obozu Flossenbürg. Od około 16-20 kwietnia 1945 brał udział w zarządzonej ewakuacji obozu przemierzając teren Górnej Bawarii. Odzyskał wolność u kresu wojny 23/24 kwietnia 1945 po wyzwoleniu przez armię amerykańską.