Franciszek Ksawery Drwota (ur. 27 listopada 1890 w Dobroniowcach, zm. 1940 w Charkowie) – major taborów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Franciszek Ksawery Drwota urodził się 27 listopada 1890 roku w Dobroniowcach na Bukowinie. Był synem Ferdynanda i Bronisławy Marii z Wimmerów. Miał siedmioro rodzeństwa, w tym pięciu braci: Jana (1884–1959), Antoniego, Stanisława, Adolfa (1880–1936) i Władysława oraz siostry Eugenię i EmilięAdolf Władysław Drwota, Geni ..
W czasie I wojny światowej walczył w cesarskiej i królewskiej armii. Był ciężko ranny. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 maja 1917 roku w korpusie oficerów piechoty. W 1917 roku jego oddziałem macierzystym był 58 pułk piechoty.
30 stycznia 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 maja 1917 roku, i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 roku do dywizjonu taborów Nr 2 w LublinieDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 13 z 6 lutego 1919 roku, poz. 457. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 14 z 8 lutego 1919 roku, poz. 505.. W okresie od 15 listopada 1918 roku do 18 stycznia 1919 roku dowodził taborami powiatu puławskiego i Kolumną Taborową Nr 5.