W październiku 1939 aresztowany przez Niemców i przewieziony do obozu przejściowego w Ostrołęce, zbiegł do zajętego przez Armię Czerwoną Białegostoku, gdzie w latach 1939–1941 pracował w fabryce włókienniczej i działał w MOPR oraz był deputowanym do Rady Miejskiej. W latach 1941–1945 funkcjonariusz związków zawodowych w mieście Frunze (obecnie Biszkek), w 1943 współorganizował ZPP we Frunze i był przewodniczącym Frunzeńskiego Zarządu Obwodowego ZPP, potem pełnomocnikiem Zarządu Głównego ZPP na Kirgiską SRR. W maju 1945 wrócił do Polski, wstąpił do PPR i został II sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego (KW) PPR w Krakowie. Później pracował w Biurze Odbudowy Stolicy, od 1 sierpnia 1945 był żołnierzem KBW i Szefem Oddziału Budownictwa i Zakwaterowania Kwatermistrzostwa KBW, w grudniu 1945 brał udział w I Zjeździe PPR. W lipcu 1947 jako podpułkownik UB zaczął pracować w Departamencie Ochrony Rządu MBP, od 1 lipca 1947 do 31 stycznia 1948 kierownik Grupy Ochrony Osobistej Wicepremiera, od 31 stycznia 1948 do 30 września 1949 zastępca naczelnika wydziału tego departamentu. Do 30 kwietnia 1955 naczelnik Wydziału Transportu Departamentu Ochrony Rządu, następnie przeszedł na emeryturę. Był odznaczony m.in.