W 1937 roku miasto liczyło 40 715 mieszkańców, w tym 41% Polaków, 39% Żydów, około 17% Ukraińców, 3% Niemców.
W 1934 roku rozpoczęto w Łucku budowę wodociągów ze stacją pomp i filtrów"Gazeta Lwowska" nr 201 z 25 sierpnia 1934 roku, str. 2: Budowa wodociągu w Łucku..
W 1938 r. w mieście sformowano Batalion ON „Łuck”, który wszedł w skład Wołyńskiej Półbrygady Obrony Narodowej. Po wybuchu II wojny światowej komendantem łuckiego garnizonu został ppłk. Ludwik Konarski. W dniach 7–14 września 1939 Łuck był tymczasową siedzibą Rządu RP. 8 września zgromadzono tu całość ewakuowanych z Warszawy i Lublina zapasów złota Banku Polskiego, które następnie przewieziono przez Rumunię do Francji.
Okupacja radziecka i niemiecka W dniach 17 i 18 września 1939 r. w Łucku zapanował anarchia, w trakcie której milicja ukraińska mordowała polskich żołnierzy wracających z frontu oraz uciekinierów. Wkrótce Łuck został zaanektowany przez ZSRR jako część Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. W grudniu tegoż roku NKWD aresztowało 150 polskich urzędników, oficerów rezerwy i działaczy społecznych, m.in. ppor. Jana Marcinkowskiego, komendanta Związku Strzeleckiego Łuck-Zamek, których następnie zamordowano. W 1940 i 1941 r.