Partia Unionistyczna (chorw. Unionistička stranka) – partia polityczna funkcjonująca w Chorwacji w latach 1841–1849 (pod nazwą Partia Chorwacko-Węgierska, chorw. Horvatsko-vugerska stranka) oraz ponownie od 1860 (jej upadek nastąpił po 1872). Dążyła do zacieśnienia związków pomiędzy Chorwacją a Królestwem Węgier. Jej działaczy i zwolenników przeciwnicy nazywali powszechnie Madziaronami (chorw. Mađaroni).
Historia
Partię Chorwacko-Węgierską powołali do życia w 1841 przedstawiciele szlachty chorwackiej, w reakcji na organizowanie się ruchu iliryjskiego (którego przedstawiciele powołali Partię Narodową. Głównymi postaciami partii byli Levin Rauch i Aleksander Drašković. Pozostawali w sojuszu z liberalną szlachtą węgierską. Ich celem było umocnienie związku Chorwacji z Królestwem Węgier – ilirystów oskarżali o panslawizm, aby zdyskredytować ich w oczach władz centralnychZdziechowski M., Odrodzenie Chorwacyi w wieku XIX, Kraków 1902, s. 50–52; W.D. Behschnitt, Nationalismus bei Serben und Kroaten 1830-1914. Analyse und Typologie der nationalen Ideologie, München 1980 (Südosteuropäische Arbeiten, Bd. 74), s. 146–147; Kessler W., Politik, Kultur und Gesellschaft in Kroatien und Slawonien in der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts. Historiographie und Grundlagen, München 1981 (Südosteuropäische Arbeiten, Bd. 77), s. 213;