Runo leśne na olsie jesionowym jest bardzo rozwinięte. Czasami tworzy piętra (podobnie jak w wilgotnym lesie łęgowym). Częste są rośliny pnące, jak chmiel i bluszczyk kurdybanek. Wysokie turzyce, typowe dla olsów, są rzadko spotykane. Prawie wcale nie występują mchy. Runo zielne jest wysokie i bujne. Elementem przewodnim jest w nim pokrzywa. Na olsie jesionowym nie ma kęp korzeniowych, dlatego roślinność nie przybiera kępkowej struktury charakterystycznej dla olsu. Warstwa krzewiasta olsu jesionowego jest silnie rozwinięta. Występuje w niej chmiel, pnący się po pniach i gałęziach drzew.
Gatunki runa różnicujące ols jesionowy od olsu:
Humulus lupulus – chmiel zwyczajny Chrysosplenium alternifolium – śledziennica skrętolistna Valeriana officinalis – kozłek lekarski
Gatunki runa różnicujące ols jesionowy i olsu od lasu świeżego:
Filipendula ulmaria – wiązówka błotna Solanum dulcamara – psianka słodkogórz Caltha palustris – knieć błotna Cirsium oleraceum – ostrożeń warzywny Scutellaria galericulata – tarczyca pospolita Lycopus europaeus – karbieniec pospolity Cardamine amara – rzeżucha gorzka
Gatunki częste: