mały|Grób Władysława Polińskiego na cmentarzu Powązkowskim Władysław Karol Aleksander Poliński (ur. 22 czerwca 1885 w Warszawie, zm. 2 czerwca 1930 tamże) – polski zoolog i malakolog.
Życiorys Syn historyka i krytyka muzycznego Aleksandra Polińskiego i Wandy z domu Adelsztein. W 1904 rozpoczął studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego, ale po przyłączeniu się do bojkotu carskich uczelni wyjechał do Krakowa i kontynuował naukę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania obejmowały anatomię porównawczą i zoologię, równocześnie pracował w kierowanym przez prof. Henryka Hoyera Zakładzie Anatomii Porównawczej. W 1911 przedstawił pracę Badania nad rozwojem podskórnych naczyń limfatycznych ssawców, a w szczególności bydła rogatego i uzyskał tytuł doktora filozofii w zakresie zoologii. Pozostał na uczelni na stanowisku demonstratora w Zakładzie Anatomii Porównawczej, przedmiotem jego badań były mięczaki, ich wynikiem było przygotowanie do 1914 jedenastu rozpraw oraz gotowej do druku pracy Materyały do fauny malakozoologicznej Królestwa Polskiego, Litwy i Polesia. Od 1912 należał do Związku Strzeleckiego, w sierpniu 1914 zgłosił się ochotniczo do I Brygady Legionów i w randze podporucznika walczył początkowo na Kielecczyźnie, a następnie na Wołyniu.