Stanisław Stachowiak (ur. 1 marca 1938 w Poznaniu, zm. 6 października 2025) – polski prawnik, karnista, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie postępowania karnego, związany z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Życiorys Urodził się w Poznaniu, gdzie uczęszczał do III Liceum Ogólnokształcącego im. św. Jana Kantego. Studia prawnicze ukończył w 1961 na Wydziale Prawa i Administracji UAM, gdzie zaraz po studiach został zatrudniony. Ukończył aplikację prokuratorską i sędziowską.
W 1967 otrzymał stopień doktorski na podstawie pracy pt. Wyrok zaoczny w polskim procesie karnym (promotorem był Jan Haber). Habilitował się w 1974 na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy Funkcje zasady skargowości w polskim procesie karnym. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk prawnych został mu nadany w 1985 (stanowisko profesora zwyczajnego objął 10 lat później, w 1995).
Pracował jako profesor w Zakładzie Postępowania Karnego na Wydziale Prawa i Administracji UAM (kierownik tego zakładu w latach 1999–2008). Od 1997 pracował także jako profesor w Katedrze Postępowania Karnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego.