Stanisław Malarski (ur. 2 września 1931 w Delejowie, zm. 23 kwietnia 2018 w Opolu) – polski prawnik, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Opolskiego, specjalista prawa cywilnego, prawa gospodarczego i prawa administracyjnego.

Życiorys Urodził się na Kresach Wschodnich, a wczesne lata życia (1937–1945) spędził we Lwowie, gdzie ojciec pracował jako robotnik kolejowy. W roku 1937 rozpoczął naukę szkolną.

Po wojnie, w 1945 przeniósł się z rodziną do Opola, gdzie ukończył gimnazjum oraz liceum. W roku 1949 podjął studia wyższe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1952 ukończył studia I stopnia i rozpoczął pracę w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu, przechodząc w 1954 na stanowisko kierownika Działu Organizacyjno-Prawnego do Wojewódzkiego Zarządu Przemysłu. Pracując, w latach 1957–1958 ukończył studia II stopnia i uzyskał tytuł magistra praw. W 1961 rozpoczął pracę w Okręgowej Komisji Arbitrażowej, najpierw jako arbiter okręgowy, wiceprezes, a następnie – od 1967 – prezes. W 1962 rozpoczął aktywność dydaktyczną w opolskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej.

W 1977 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem prof. Andrzeja Stelmachowskiego.