po prawej stronie biskup nagradza posłańca przynoszącego gęsie mięso od wrogiego mu księcia Arnulf. W środkowej części rozgrywa się scena, gdzie podarowane mięso, które miało posłużyć za dowód łamania piątkowego postu, zamienia się w ryby.
Mistrz Legendy św. Ulryka malował również portrety, które uważane są za wzory dla wizerunków późnego gotyku niemieckiego. Jednym z nich jest Portret miejskiego urzędnika Piusa Joachima, pisarza miejskiego. Obraz przypisywany był Dürerowi, Fouquetowi czy Schongauerowi. Dopiero niemiecki historyk Ernst Buchner ustalił datę obrazu na rok ok. 1460 i przypisał atrybucje Mistrzowi Legendy św. Ulryka. W detalach portretu zauważyć można wpływy artystów niderlandzkiej, głównie Mistrza z Flémalle. Za głową urzędnika, na ścianie, wisi list mający wskazywać zawód portretowanego: notariusza, pisarza miejskiego lub członka syndyku rady; na urzędnika stroju prawnika miejskiego ma wskazywać guzik u szyi. Aureola wokół głowy i napis został namalowany później. Mistrza Legendy św. Ulryka uważa się za autora portretu młodego Martina Schongauera z 1453 roku.
Przypisywane prace
Sceny z życia św. Ulryka - ok. 1455, 115 × 190cm, dwa obrazy z sześcioma scenami; bazylika św. Ulryka i św. Afry Portret miejskiego urzędnika Piusa Joachima - ok. 1460, Muzeum Sztuki w Bazylei
Przypisy
Bibliografia
Ulryk Kategoria:Urodzeni w XV wieku Ulryk