mały|Grób Władysława Kotlarskiego na cmentarzu wojskowym na Powązkach Władysław Jan Kotlarski pseud. Wańka (ur. 23 czerwca 1895 w Radzyminie, zm. 24 stycznia 1968 w Warszawie) – działacz polskiego i radzieckiego ruchu komunistycznego, urzędnik, polityk.
Po ukończeniu 3 klas szkoły podstawowej terminował u piekarza, w 1912 wstąpił do Socjaldemokratycznego Związku Robotników Przemysłu Mącznego. W 1915 wcielony do rosyjskiej armii, w styczniu 1917 aresztowany za antywojenną agitację i skazany na 2 lata twierdzy w zawieszeniu. Od maja 1917 członek komitetu żołnierskiego kompanii sztabowej, później również Rady Delegatów Żołnierskich 26 Mohylewskiego pułku strzelców, w sierpniu 1917 wstąpił do SDPRR(b), organizował w kancelarii pułkowej powielanie i kolportaż bolszewickiej literatury. Delegat na zjazd V Korpusu, po rewolucji październikowej został szefem sztabu pułku i członkiem Trybunału Rewolucyjnego, współorganizował oddziały Czerwonej Gwardii z żołnierzy 26 pułku. W styczniu 1918 brał udział w walkach z armią Petlury pod Proskurowem i wkrótce potem w tworzeniu jednostek nowo powołanej Armii Czerwonej. W marcu 1918 wzięty do austriackiej niewoli, zbiegł, w sierpniu 1918 wrócił do kraju i osiadł w Łowiczu.