Odszedł na emeryturę w 1981.
Działał także na polu politycznym i społecznym. Do 1952 był członkiem Komisji Rolnictwa Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku. Sprawował mandat radnego MRN w Sanoku w kadencji 1954-1958 i został odwołany z tej funkcji w październiku 1956 z powodu nieuczestniczenia w sesjach. Był śpiewakiem amatorem.
W PRL należał do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, 28 listopada 1982 został wybrany członkiem zarządu. Pełnił funkcję prezesa Związku Kombatantów i Osób Represjonowanych w Sanoku, od 2009 wiceprezesa, a od 2011 prezesa koła powiatowego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych w Sanoku. W 2002 pozostawał w stopniu podporucznika, a do końca życia był w stopniu porucznika rezerwy w stanie spoczynku.
Imię 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty nadano Gimnazjum nr 4 w Sanoku przy ulicy Jana Pawła II w dzielnicy Wójtostwo. Emil Buras odwiedzał tę szkołę z prelekcjami.
Zmarł 15 maja 2013. Został pochowany na Cmentarzu Posada w Sanoku 18 maja 2013.
Od 1949 jego żoną była Krystyna z domu Kopczak (1933–2007). W 2000 para obchodziła jubileusz 50. rocznicy zawarcia małżeństwa.