Wszystkie wymienione zagadnienia są tematem licznych prac badawczych, jednak ujęcie zdobytych na tej drodze wyników w prosty, jednoznaczny model w rodzaju tego podanego powyżej jest niewykonalne: coraz bliższa analiza ujawnia coraz to nowe problemy.
Niewykluczone, że możliwa jest znaczna różnorodność indywidualnych historii i okoliczności formowania się galaktyk, dzięki czemu przedstawiciele danego typu morfologicznego mogą powstawać w różnych warunkach. Podejrzewa się więc np. że oddziaływanie pływowe dwóch zbliżających się do siebie galaktyk może spowodować oderwanie od nich masy gazu wystarczającej do uformowania nowej samodzielnej galaktyki, najprawdopodobniej karłowatej. Wiadomo też, że większość galaktyk posiada bogatą i złożoną historię powstawania ich populacji gwiazdowych: galaktyki pozornie „martwe” (pozbawione gazu) mogą nagle rozbłysnąć aktywnością gwiazdotwórczą, przyciągając ze swego otoczenia odpowiednią ilość materiału, np. „podkradając” go pobliskim galaktykom karłowatym. Mnogość scenariuszy jest trudna do wyobrażenia.