Ponadto, gracz mógł otrzymać prawo do uczestnictwa w zawodach tylko wtedy, gdy nie pojawił się sprzeciw ze strony krajowego związku tenisowego, ITF i Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Zawodnik musiał także reprezentować swój kraj w rozgrywkach międzynarodowych (Puchar Davisa lub Fed Cup) w co najmniej dwóch wybranych sezonach: 2013–2016, z zastrzeżeniem, że jednym z nich był rok 2015 lub 2016. Zarówno wśród kobiet, jak i wśród mężczyzn z ośmiu pozostałych miejsc, sześć zostało przyznanych przez ITF, dwa końcowe miejsca przyznano dla graczy z małych krajów przez Komisję Trójstronną.

W deblu, automatycznie zakwalifikowały się 24 drużyny na podstawie rankingu z dnia 6 czerwca 2016 roku, pod warunkiem maksymalnie dwóch zespołów z każdego kraju. Pozostałe osiem wolnych miejsc zostało przyznanych przez organizację ITF. Ponadto gracze z pierwszej dziesiątki rankingu deblowego mogli wybrać dowolnego partnera z obu rankingów.

W mikście 12 par zostało wyłonionych spośród wszystkich uczestników igrzysk na podstawie rankingu z dnia 6 czerwca 2016 roku. Pozostałe cztery wolne miejsca przyznane zostały przez Międzynarodową Federację Tenisową.