Złota Róża papieża Jana XXII – jedno z najcenniejszych dzieł złotniczych o charakterze zaszczytnym doby gotyku. Wykonana przez sieneńskiego złotnika Minucchiego na zlecenie papieża Jana XXII (1316–1334), dla Rudolfa III de Nidau. W nieznanym czasie została ofiarowana katedrze w Bazylei i do XIX stulecia przechowywana była w katedralnym skarbcu. Obecnie w zbiorach Musée National du Moyen Âge w Paryżu.
Jedna z trzech zachowanych gotyckich Złotych Róż – zaszczytnych darów papieży honorowanych głównie możnym władcom za zasługi dla Kościoła katolickiego, lub jako wotum ofiarowane sanktuariom głównie maryjnym.
Dzieje Powstanie Złotej Róży z Bazylei wiąże się z Janem XXII, papieżem (1316–1334) urzędującym w Awignonie. Wzmiankę tę poświadcza dokument, z którego dowiedzieć się można o autorze róży którym był Minucchio da Siena. Z widocznych na jednym z nodusów tarcz herbowych wynika, że miał ją otrzymać Rudolf III de Nidau, ówczesny władca księstwa Neuchatel znajdującego się w sąsiedztwie Bazylei w Górnej Nadrenii. Nieznane są okoliczności podarowania klejnotu temuż możnemu i to za jakie zasługi dla Kościoła miał go otrzymać. Zagadkowa pozostaje również data i przyczyna przeniesienia tejże Złotej Róży do skarbca katedry w Bazylei. Po kasacji skarbca w 1833 roku trafiła do dóbr półkantonu Basel-Stadt.