„Dolina” mimo osłabienia spowodowanego niedawno przebytą dyzenterią postanowił osobiście poprowadzić oddział uderzeniowy. Pragnąc zapewnić sobie odpowiednią przewagę liczebną zaangażował do akcji znaczne siły – tj. kompanię lotniczą por. „Lawy”, 1 i 4 szwadron I Dywizjonu 27 Pułku Ułanów AK (dowodzone odpowiednio przez st. wachm. Jana Jakubowskiego ps. „Wołodyjowski” i ppor. Aleksandra Pietruckiego ps. „Jawor”), a także szwadron ckm pod dowództwem por. Jarosława Gąsiewskiego ps. „Jar”. Do udziału w wypadzie zgłosili się liczni ochotnicy – m.in. dowódca dywizjonu ułanów rtm. Zdzisław Nurkiewicz ps. „Nieczaj”, będący jego zastępcą por. Zygmunt Koc ps. „Dąbrowa”, zastępca kwatermistrza Grupy „Kampinos” por. Aleksander Wolski ps. „Jastrząb” oraz dowódca 3 szwadronu 27 Pułku Ułanów wachm. pchor. Narcyz Kulikowski ps. „Sum”.

Przebieg akcji thumb|Żołnierze kompanii lotniczej por. „Lawy” sfotografowani podczas jednego z wypadów Polskie oddziały wyruszyły na akcję 6 września w godzinach wieczornych. Odległość między Piaskami Królewskimi a partyzanckimi kwaterami w Wierszach wynosiła ok. 30 kilometrów, stąd też kawalerzyści poruszali się konno, a piechurzy „Lawy” pokonali większość trasy na furach.