Zbrodnia w Worochcie – zbrodnia dokonana w noc sylwestrową z 31 grudnia 1944 na 1 stycznia 1945 roku przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii na polskich mieszkańcach wsi Worochta, położonej w byłym powiecie nadwórniańskim województwa stanisławowskiego. W jej wyniku zginęło 72 Polaków.
Przebieg zbrodni Według ustaleń dokonanych przez Sz. Siekierkę, H. Komańskiego i E. Różańskiego oddział UPA pod dowództwem gajowego Hawryły Dederczuka otoczył wieś kordonem. Następnie upowcy rozeszli się po wsi, wstępowali do polskich domów i mordowali Polaków bez względu na płeć i wiek przy pomocy broni białej (noże, bagnety, topory). Po dokonaniu mordu do obejść wkraczały ukraińskie kobiety i zabierały na podstawione sanie mienie zabitychWładysław Marmucki, Powiat Nadwórna w: Na rubieży, nr 33-34/1998, s. 53. Miejscowi Huculi odmawiali wskazywania, gdzie mieszkają Polacy, dzięki czemu część polskich domów została pominięta przez zabójców. Inną formą pomocy Polakom było ich ukrywanie w huculskich domach.
Rzeź przerwała interwencja wojska sowieckiego stacjonującego w pensjonacie „Oaza”, zaalarmowanego przez córkę legionisty Sołowija. W sumie zamordowano 72 Polaków, w tym 8-osobową rodzinę Wydrów.