Park Narodowy Betung Kerihun () – park narodowy w Borneo Zachodnim w Indonezji. Założony został w 1995 roku i obejmuje 8000 km² głównie górzystego terenu, porośniętego lasami deszczowymi. Stwierdzono tu występowanie ponad 1250 gatunków roślin i ponad 650 gatunków zwierząt kręgowych, w tym setek endemitów Borneo i około 150 gatunków zagrożonych. Rejon parku zamieszkują lokalne grupy Dajaków. Główne zagrożenia dla parku stanowi nielegalna wycinka lasów i kłusownictwo.
Geografia Park zajmuje powierzchnię 8000 km² na terenie kecamatanów Embaloh Hulu, Embaloh Hilir i Putussibau w kabupatenie Kapuas Hulu w Borneo Zachodnim. Położony jest przy granicy z malezyjskim Sarawakiem. Obejmuje głównie tereny podgórskie i górskie o wysokości od 150 do blisko 2000 m n.p.m. Dominują formy o stromych stokach. Do ważniejszych szczytów należą Gunung Lawit, Gunung Kerihun i Gunung Dayang, wszystkie powyżej 1500 m n.p.m. Główne rzeki parku stanowią Embaloh, Sibau, Menjakan, Mendalam, Hulu Kapuas i Bungan.