Spośród 54 znalezionych tu gatunków ssaków, 8 stanowią naczelne: orangutan borneański, gibon borneański, Presbytis frontata, Presbytis rubicunda, makak lapunder, makak jawajski, lori kukang i wyrak sundajski. 81 gatunków zamieszkujących park zwierząt klasyfikowanych jest przez IUCN jako zagrożone.
Ludność Autochtoniczna ludność parku i okolic składa się z 8 grup etnicznych Dajaków: Dayak Iban, Tamambaloh, Taman Sibau, Kantu, Kayan Mendalam, Bukat Mendalam, Bukat Metelunai i Punan Hovongan. Na terenie parku leżą dwie wioski: Nanga Bungan i Tanjung Lokang, a 6 innych przylega do jego granic: Sadap, Banua Martinus, Ulu Palin, Nanga Potan i Nanga Ovaat. Miejscowa ludność żyje z polowań, zbieractwa i upraw w systemie żarowym, głównie ryżu, a w dwóch wioskach na terenie parku także z wypłukiwania złota.
Zagrożenia i ochrona Obszar ten został objęty ochroną przez indonezyjskie Ministerstwo Rolnictwa jako rezerwat w 1982 roku. W 1992 zwiększono jego powierzchnię z 6 do 8 tys. km², a w 1995 roku uzyskał status parku narodowego. Jednostka zarządzająca parkiem została formalnie powołana przez Ministerstwo Leśnictwa w 1997 roku.