W latach 1907–1912 pełnił funkcję dyrektora szkoły handlowej w Suwałkach (późniejszy Zespół Szkół Ekonomicznych im. Macieja Rataja w Suwałkach). Był nauczycielem prawoznawstwa, nauk ekonomicznych i społecznych, historii. Po wybuchu I wojny światowej przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował w Komitecie Obywatelskim, był naczelnikiem wydziału szkolnego oraz wizytatorem szkół Rady Głównej Opiekuńczej w Warszawie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został urzędnikiem w służbie państwowej. W Ministerstwie Oświaty Tymczasowej Rady Stanu był dyrektorem departamentu. Tworzył ustawy o szkolnictwie oraz seminariach nauczycielskich. Po 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był przydzielony jako oficer rezerwowy do 77 Pułku Piechoty w garnizonie Lida. W latach 1922–1930 był kuratorem okręgu szkolnego na Pomorzu, w Białymstoku. 3 maja 1922 został mianowany pierwszym kuratorem Okręgu Szkolnego WileńskiegoDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, 1922, Nr 34, poz. 283.. Od 1931 pracował jako notariusz przy Wydziale Hipotecznym Sądu Okręgowego w Białymstoku.