12 lipca 1920 patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon wyświęcił go na biskupa kowrowskiego, wikariusza eparchii włodzimierskiej. W 1921 biskup Leonid objął katedrę wierneńską. Już w roku następnym przystąpił do ruchu odnowicielskiego.
W Żywej Cerkwi został administratorem eparchii moskiewskiej, następnie zaś został podniesiony do godności arcybiskupiej i mianowany najpierw arcybiskupem krutickim, a następnie arcybiskupem penzeńskim i sarańskim. Współpracował z biskupem Antoninem (Granowskim). Również w 1922 władze radzieckie umieściły patriarchę Tichona w areszcie domowym. GPU na próżno starało się wymusić na nim rezygnację z kierowania Kościołem i przekazanie urzędu patriarchy Leonidowi (Skobiejewowi) lub Antoninowi (Granowskiemu)D. Shubin: A History of Russian Christianity: Tsar Nicholas II to Gorbachev's Edict on the Freedom of Conscience. Algora Publishing, 2006, s. 79. ..