Andriej Leontjewicz Bondariew (, ur. w chutorze Bondariew, gubernia kurska, zm. 23 września 1961 we wsi Borowo-Griniew) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik gwardii (od 1943), Bohater Związku Radzieckiego (16 października 1943).
Życiorys Od 1921 służył w Armii Czerwonej, w 1922 skończył kursy dowódców piechoty w Krzemieńczuku, w 1924 został członkiem RKP(b). Pełnił funkcje dowódcze na Ukrainie, w 1927 ukończył kijowską zjednoczoną wojskową szkołę piechoty im. Kamieniewa i został skierowany do służby w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, gdzie następnie pełnił funkcje sztabowe. W marcu 1939 został dowódcą 168 Dywizji Piechoty i na tym stanowisku brał udział w wojnie z Finlandią, w 1941 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej. Podczas wojny z Niemcami walczył na Froncie Leningradzkim, początkowo z fińską armią, później z niemiecką armią, od 18 listopada 1941 do początku stycznia 1942 dowodził 8 Armią Frontu Leningradzkiego. Później został skierowany na Front Wołchowski, w 1942 ukończył przyśpieszony kurs Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, następnie walczył kolejno na Froncie Centralnym, Woroneskim i 1 Ukraińskim jako dowódca 17 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty w składzie 13 Armii, 70 Armii, 60 Armii i 38 Armii.