W okresie od kwietnia 1946 roku do lutego 1950 roku był zastępcą szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR do spraw Marynarki Wojennej, w tym samym czasie był także członkiem sądu dla admirałów. Następnie w latach 1950–1954 był dowódcą 8 Floty. Został skierowany na studia w wydziale morskim Wyższa Akademia Wojskowa im. K.J. Woroszyłowa, gdzie studiował do 1956 roku, po jej ukończeniu od lipca do listopada 1956 roku był szefem Wydziału Morskiego tej akademii.
W listopadzie wrócił do służby liniowej i został dowódcą Floty Bałtyckiej, którą dowodził do maja 1959 roku. Został wysłany do Korei Północnej, gdzie został doradcą wojskowym w Marynarce Wojennej KRL-D, funkcję tę sprawował do stycznia 1961 roku.
Po powrocie do kraju został przewodniczącym Morskiego Komitetu Naukowo–Technicznego, który zajmował się rozwojem technicznym marynarki wojennej, funkcję tę sprawował do 1966 roku, po czym został przewodniczącym Komitetu Naukowo–Technicznego Sił Zbrojnych ZSRR. W grudniu 1967 roku został szefem Wydziału Wojskowo–Naukowego Marynarki Wojennej ZSRR.