Edmund Konrad Ignacy Antoni Józef Krasicki z SiecinaW ewidencji Cesarstwa Austrii był określany w języku niemieckim jako „Edmund Graf Krasicki”. herbu Rogala (ur. 25 listopada 1808 w Bachórzcu, zm. 24 grudnia 1894 w Lisku) – polski hrabia, oficer, właściciel ziemski.
Życiorys thumb|240px|Zamek w Lesku thumb|240px|Epitafium Edmunda Krasickiego w kościele leskim Edmund Konrad Ignacy Antoni Józef Krasicki z Siecina urodził się 25 listopada 1808 w Bachórzcu. Był synem gen. Franciszka Ksawerego Krasickiego (1774–1844) i Julii Teresy Wandalin-Mniszech (1777–1845). Miał brata Ksawerego (ur. 1800 lub 1802, zm. 1843, nie założył rodziny). Legitymował się tytułem hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Po wybuchu powstania listopadowego udał się do Warszawy, wstąpił do korpusu artylerii Wojsk Polskich i służył jako kanonier w 4 baterii lekkokonnej (w składzie Brygady Artylerii Lekkokonnej) pod dowództwem mjr. Józefa Bema. Służył w stolicy. Pełnił stanowisko bombardiera granatów sześciofuntowych, dokonując zniszczeń po stronie wroga. Rozkazem z 10 sierpnia 1831 mianowany podporucznikiem i przeniesiony do 5 Pułku Strzelców Konnych, w szeregach którego dotrwał do końca powstania (według innych źródeł był porucznikiem w szeregach 5 Pułku Szwoleżerów). Po jego upadku przeszedł z armią pod Górznem do Prus 6 października 1831. W latach 70.