Cavallerie): od 1825 był kadetem (Corps-Cadet), od 1826 był podporucznikiem (Unterlieutenant) – przydzielonym do Lwowa, od około 1827 przydzielony do Peterwardein, gdzie od 1829 był porucznikiem (Oberlieutenant), od około 1831 był porucznikiem w Alt-Gradisca, od około 1832 w Legnago, od około 1833 przy budowie umocnień w Weronie, gdzie od 1835 był kapitanem-porucznikiem (Capitän-Lieutenant). Podczas czynnej służby wojskowej realizował zadania budowy twierdz we Włoszech, na Węgrzech i w Siedmiogrodzie. Później został powołany do służby w macierzystej Akademii Inżynieryjnej w Wiedniu, gdzie pracował w charakterze profesora wojskowego. W początkowym okresie był profesorem geometrii wyższej i geografii matematycznej: od 1836 jako kapitan-porucznik inżynier, od 1840 w stopniu kapitana. Od 1843 był profesorem matematyki wyższej i geografii matematycznej, od 1845 był profesorem mechaniki. Jego wychowankami akademickimi byli późniejsi wysocy oficerowie armii austriackiej, a ponadto prof. Zbyszewski w sposób szczególny starał się kształcić polskich oficerów.