Dlatego po otwarciu Czeskiego Muzeum Narodowego w Pradze w 1818 roku rękopis został anonimowo przesłany do rąk jednego ze współtwórców tego muzeum, Franciszkowi Antoniemu von Kolowrat-Liebsteinskyemu. Ale już w połowie XIX wieku rozgorzały wokół tego rękopisu kontrowersje, w wyniku których jeszcze przed upływem tegoż wieku udowodniono, iż ów rękopis został sfałszowany przez nacjonalistycznego pisarza Wacława Hankę.
Czasy nowożytne W 1911 roku dodano zamkowi trzecią kondygnację nie zmieniając jednak jego wyglądu. W nowo powstałej Czechosłowacji posiadanie zamku stało się jednak więcej brzemieniem niż zaszczytem, ponieważ na skutek parcelacji w 1921 roku zamek został prawie kompletnie pozbawiony niezbędnych do utrzymania go dóbr. Dlatego Engelbert Ferdinand von Auersperg sprzedał zamek w 1931 roku praskim fabrykantom, Karel i Marie Plavcom. W 1938 roku odkupił im tę posiadłość Karel Blažek, jednakże jeszcze w tym samym roku majątek został skonfiskowany na rzecz skarbu państwa z powodu zaległości podatkowych. W latach 1939–1945, podczas II wojny światowej, zamek znajdował się w rękach Wehrmachtu i na koniec został spustoszony. Po wojnie resztki inwentarza przeniesiono do innych obiektów, sam zaś zamek przejęła Czechosłowacka Armia Ludowa.