1958–1963 thumb|200px|Przywódcy irackiej rewolucji r. 1958 Abd as-Salam Arif i Abd al-Karim Kasim różnili się w poglądach na politykę zagraniczną i stosunki z Syrią. Pierwszy uważał, że Irak powinien przyłączyć się do Zjednoczonej Republiki Arabskiej, drugi był temu przeciwny. Gdy Arif został w 1963 prezydentem Iraku, również zrezygnował z pierwotnych projektów unijnych Sprawa stosunków Iraku ze ZRA stała się przyczyną sporów w porewolucyjnym rządzie irackim. Abd as-Salam Arif był zafascynowany postacią Abdel Nasera i był skłonny wprowadzić Irak do ZRA, co miało zagwarantować rewolucyjnemu rządowi przetrwanie, a jemu samemu – większą popularność. Bezpośrednio po obaleniu monarchii Arif odwiedził Damaszek, zaś jeden z liderów syryjskiej partii Baas Michel Aflak przybył do Bagdadu, by zachęcać iracki rząd do integracji ze ZRACh. Tripp, Historia Iraku, s. 188-189.. Innego zdania był Abd al-Karim Kasim. Uważał on, że ewentualną integrację Iraku z innymi państwami arabskimi powinna poprzedzić gruntowna reforma wewnętrzna. W końcu r. 1958 to stanowisko przeważyło. Kasim doprowadził do uwięzienia Arifa, a następnie usunął z administracji państwowej szereg osób, które podejrzewał o panarabskie sympatie, w tym członków irackiego oddziału partii Baas.