Iosif Dawidowicz Rabinowicz (; , Josef Rabbinowic; ur. w Rezinie, zm. w Kiszyniowie) – żydowski publicysta i działacz społeczny, działacz syjonistyczny, aktywny protestancki kaznodzieja, założyciel pierwszej w Rosji judeochrześcijańskiej Gminy „Izraelitów Nowego Przymierza”. Przez żydów mesjanistycznych z obszaru byłego Związku Radzieckiego uważany za prekursora judaizmu mesjanistycznego.

Życiorys Iosif Rabinowicz urodził się w 1837 roku w ówczesnym Imperium Rosyjskim, w guberni besarabskiej, ujeździe sorockim, w mieście Rezina, położonym na prawym brzegu Dniestru (aktualnie centrum administracyjne rejonu Rezina Republiki Mołdawii). Jego ojciec, Dawid syn Efraima, był wnukiem orgiejowskiego rabina Wolfa Rabinowicza. Matka, Ester Sara Neta, pochodziła z rodziny rezińskich chasydów.

We wczesnym dzieciństwie, po śmierci matki, Iosif Rabinowicz mieszkał w domu swojego dziadka (po linii matki), reb Natana Nety (ucznia chasydzkiego cadyka, rebe Jakoba Szimszona ze Szpetówki). Rabinowicz w domu dziadka otrzymał staranne religijne wychowanie, uczył się Miszny, Gemary, komentarzy Rasziego, w wieku 6 lat znał na pamięć całą Pieśń nad pieśniami. Został, jak dziadek, chasydem raszkowskiego rebego – Rabiego Zalmana z Raszkowa.