Wojciech Korwin-KossakowskiW ewidencji wojskowej jego tożsamość była początkowo podawana jako Wojciech Kossakowski (Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928). W 1932 tożsamość została podana jako Wojciech Korwin-Kossakowski (Rocznik Oficerski 1932) (ur. 6 kwietnia 1896 w Sosnowcu, zm. 2 lipca 1941 na Węgrzech) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 6 kwietnia 1896. Absolwent gimnazjum w Odessie. Podjął studia we Fryburgu. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do Armii Imperium Rosyjskiego. W trakcie działań wojennych został żołnierzem I Korpusu Polskiego w Rosji gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. Służył w kompanii karabinów maszynowych 3 Dywizji Strzelców Polskich gen. Wacława Iwaszkiewicza.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i lokatą 85. W 1923, 1924 był oficerem 11 pułku piechoty w garnizonie Tarnowskie Góry. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1928 był oficerem 33 pułku piechoty w garnizonie Łomża. Później został oficerem 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku. W tej jednostce przez wiele lat służył jako oficer mobilizacyjny.