Jan Ratułowski (ur. 13 lub 24 sierpnia 1897 w Czarnym Dunajcu, zm. 2 lub 3 stycznia 1955 w Sanoku) – chorąży piechoty Wojska Polskiego.
thumb|Grobowiec rodziny Ratułowskich w Sanoku
Życiorys Urodził się 13 lub 24Informacja na inskrypcji nagrobnej. sierpnia 1896 w Czarnym Dunajcu jako syn Józefa i Antoniny z domu Mikoś.
Po wybuchu I wojny światowej 1914 w składzie oddziału nowotarskiego wstąpił do Legionów Polskich. Służył w szeregach 1 kompanii 1 kompanii I batalionu 3 Pułk Piechoty. 12 października 1914 został ranny w przełęczy pantyrskiej i pod koniec tego roku przebywał na leczeniu w szpitalu św. Łazarza w Krakowie. Po wyleczeniu służył w 4 kompanii VI batalionu w składzie I Brygady. Odniósł rany w bitwie pod Konarami 23 maja 1915, po czym przebywał na leczeniu w Nowym Targu, a później w Kamieńsku. W 1917 jako starszy szeregowy był skierowany na 2 Kurs Wyszkolenia.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Później w okresie II Rzeczypospolitej służył w 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku.