Jesienią 1945 był jednym z organizatorów reaktywowanego Harcerskiego Klubu Sportowego-Harcerskiego Klubu Narciarskiego Zakopane i jego jedynym powojennym prezesem (do likwidacji klubu przez władze w 1949. W 1949 należał do założycieli AZS Zakopane, był jego pierwszym prezesem (1949–1950), następnie wiceprezesem (1950–1956) i ponownie prezesem (1956–1960 i 1963–1966). W latach 1949–1951 był członkiem zarządu Polskiego Związku Narciarskiego. Po reaktywacji związku w 1957 został jego wiceprezesem i kapitanem sportowym. Funkcję tę pełnił do 1962. Następnie był przewodniczącym komisji biegowej (1963–1966) i członkiem zarządu PZN (1967–1973) W latach 1969–1973 był wiceprezesem Krakowskiego Okręgowego Związku Narciarskiego, w latach 1960–1961 i 1964–1968 członkiem Zarządu Głównego AZS. W 1959 został członkiem komisji biegowej FIS i pełnił tę funkcję do połowy lat 70. W latach 1959–1969 przewodniczył Komisji Sportów Zimowych FISU. Wielokrotnie pracował jako sędzia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich i mistrzostwach świata w narciarstwie, był także kierownikiem polskich drużyn na zimowych Uniwersjadach. W 1962 należał do komitetu organizacyjnego Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym w Zakopanem.