mały|Namiot zbliżony wyglądem do zastosowanego w instalacji Everyone I Have Ever Slept With 1963–1995 (pl. Wszyscy, z którymi spałam 1963–1995) – instalacja brytyjskiej autorki, Tracey Emin.
Ma formę wysokiego na dwa metry, niebieskiego namiotu (obiekt readymade, kupiony w sklepie), z oświetlonym wnętrzem, w którym wyszyte są 102 nazwiska osób, z którymi Emin spała. Choć dwuznaczność tytułu instalacji może sugerować, że chodzi o relację erotyczną, w namiocie, oprócz nazwisk kochanków artystki, znalazły się również personalia osób, z którymi wspólnie spała w sposób dosłowny – jej babci, brata bliźniaka, pluszowego misia, starych znajomych oraz dwóch płodów, które poddała aborcji (wzmiankowane są jako Płód I i Płód II). Każde nazwisko zostało wyszyte na kawałku materiału, który następnie Emin przyszyła do namiotu. Zastosowanie techniki haftu, tradycyjnie kojarzonej jako „kobieca” i ceniona nisko, stanowi wyzwanie wobec sztuki „wysokiej” oraz może być odebrane jako apoteoza kobiecego rzemiosła (choć sama artystka twierdzi, że użyła tej techniki, bo po prostu potrafi sprawnie szyć oraz ponieważ podoba jej się skromność tej czynności i nie miała zamiaru dokonywać żadnej feministycznej deklaracji).