ORP Kondor (294) – polski średniej wielkości okręt podwodny projektu 613, NATO: Whiskey. Zwodowany w Związku Radzieckim dla marynarki wojennej ZSRR w 1955 roku, wydzierżawiony, a następnie kupiony przez Polskę w połowie lat 60. Wszedł do służby w Marynarce Wojennej w roku 1965 pod nazwą ORP „Kondor”, z numerem taktycznym 294. W czasie 20 lat służby w polskiej Marynarce Wojennej odbył wiele rejsów po Bałtyku, Morzu Północnym, Morzu Norweskim i Morzu Barentsa, często uczestniczył w ćwiczeniach flot państw Układu Warszawskiego. Dwukrotnie pokonał podczas manewrów morskich lotniczo-morskie siły zwalczania okrętów podwodnych radzieckiej Floty Północnej, niewykryty przenikając do głównej bazy morskiej radzieckiej floty w Murmańsku. Służył w polskiej flocie podwodnej do 30 października 1985 roku.
Budowa Proces rozwojowy okrętów tego typu rozpoczął się w roku 1942 pod postacią projektu 608. Program ten jednak został zatrzymany przez dowództwo radzieckiej marynarki, gdyż wyporność projektowanej jednostki przekroczyła jej wymagania o 50 tonNorman Polmar: Cold War Submarines, s. 24–28.. W 1946 roku program reaktywowano, tym razem jednak w celu opracowania konstrukcji okrętów projektu 613, z wykorzystaniem konstrukcji opracowanych w III Rzeszy typów VIIC i XXI.