systemie wyrzutni torpedowych, okręt mógł odpalać torpedy do głębokości nie większej niż 70 metrów. Wyrzutnie polskich jednostek projektu 613 przystosowane były do torped 53-38, 53-39, ET-80, SAET-50 oraz 53-56S. Sutkowski, T. Grzesikowski: ORP Kondor, s. 19. Okręt miał też możliwość postawienia do 20 min dennych MDT i AMDT z wyrzutni torpedowych. 12 min mogło być umieszczonych w wyrzutniach torpedowych – po dwie w każdej – 8 zaś na stelażach. Wykonując zadania minowe, okręt mógł przenosić dwie torpedy służące do samoobrony. W odróżnieniu od wcześniejszych jednostek swojego typu „Kondor” pozbawiony był działa pokładowego.
Służba Akt przekazania okrętu marynarce Związku Radzieckiego podpisano 12 listopada 1955 roku, jednak radziecką banderę jednostka nosiła już od października tego roku. Od tego momentu do kwietnia 1965 roku w czasie 1105 godzin okręt przebył 10 037 mil morskich na powierzchni oraz 1273 Mm w zanurzeniu w czasie 319 godzin – wykonując 229 zanurzeń. Ostatni remont średni połączony m.in. z modernizacją systemu chrap i silników 37D okrętu, przeprowadzono od listopada 1964 do kwietnia 1965 roku.