Walka zakończyła się dla Hafta nokautem w trzeciej rundzie, w wyniku kombinacji ciosów w brzuch i szczękę. Niedługo po niej porzucił boks. Jego ostateczny bilans walk na zawodowym ringu wynosi 12-8-0, 7 KO.
W 1950 roku ożenił się z Miriam Wolsoniker, z którą miał trójkę dzieci: synów Alana Scotta i Martina oraz córkę Helen. Po zakończeniu kariery bokserskiej pracował jako kapelusznik w fabryce na Manhattanie, był zawodowym kierowcą, a także prowadził osiem sklepów z owocami na targu przy Washington Heights. Po przejściu na emeryturę przeniósł się na Florydę, gdzie zamieszkał w Pembroke Pines. W kwietniu 2007 roku został wprowadzony do National Jewish Sports Hall of Fame and Museum – mieszczącej się w Commack instytucji honorującej wybitnych sportowców pochodzenia żydowskiego. Zmarł na nowotwór 3 listopada 2007 roku w Pembroke Pines.
Odniesienia w kulturze W 2003 roku najstarszy syn Harry’ego Hafta, Alan Scott, opisał jego losy w książce Harry Haft: Auschwitz Survivor, Challenger of Rocky Marciano, wydanej trzy lata później przez Uniwersytet w Syracuse (polskie wydanie Harry Haft. Historia boksera z Bełchatowa.