W 1952 zdał egzamin adwokacki.
W 1949 został asystentem na Wydziale prawa Uniwersytetu w Birmingham, następnie wyjechał do Bristolu, gdzie w latach 1950–1965 na tamtejszym uniwersytecie został wykładowcą, a następnie docentem. W 1965 uzyskał tytuł profesora prawa i powierzono mu organizację Wydziału Prawa na Uniwersytecie w Leicester. Został dziekanem Wydziału Prawa tego uniwersytetu. Funkcję tę pełnił dwukrotnie w latach 1965–1973 i 1976-1983. W latach zaś 1973-1976 był prorektorem tej uczelni.
Był współinicjatorem założenia Brytyjskiego Ośrodka Studiów Prawa przy UW, jednocześnie prowadząc na nim wykłady, za co został wyróżniony Medalem za Zasługi dla Uniwersytetu Warszawskiego.
Był członkiem m.in.: Society of Public Teachers of Law (w latach 1981–1982 – prezes) Unidet Kingdom Counell of Comparative Law (w latach 1984–1987 – przewodniczący) Comittee of Heads of University Law Schools (w latach 1980–1981 – przewodniczący) Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu 1950.
Autor licznych artykułów i rozpraw naukowych oraz książek “Intertemporal conficts of law” 1976”. Changing law (współautor) 1990.
Zmarł 20 maja 2006 r.