Kopalnie rtęci w Almadén i Idrii – obiekt z listy Światowego Dziedzictwa UNESCO obejmujący dwie największe kopalnie rtęci rodzimej w Europie – Almadén w Hiszpanii (gdzie rtęć wydobywano od starożytności do 2001 roku) i Idrija w Słowenii (gdzie złoża rtęci, odkryte w 1490 roku, były eksploatowane do roku 1999). Upamiętniają one międzykontynentalny handel rtęcią, który zapoczątkował kontakty i wymianę między Europą i Ameryką.
Kopalnia rtęci w Almadén
Obiekt obejmuje tereny kopalni w Almadén, największego złoża rud rtęci w Europie, gdzie rtęć wydobywano od ponad 2000 lat (podaje się, że złoże zostało odkryte przez Greków w VII w. p.n.e.). Głównym minerałem na tym obszarze jest cynober. Działalność górniczą zakończono w 2001, natomiast hutniczą w 2004. W obrębie Starego Miasta w skład obiektu wchodzą Zamek Retamar, kaplica św. Michała, szyb św. Michała, Akademia Górnictwa i Geografii Wód Podziemmnych (Academia de Minería y Geografía Subterránea de Almadén), pozostałości budynku nadzorcy kopalni, Dom Inkwizytora, Brama Karola IV, Brama Carrosa oraz tradycyjne domy mieszkalne.