Adolf Atlas (ur. 15 marca 1890 w Rzeszowie, zm. 20 września 1963 w Stanach Zjednoczonych) – polski Żyd, doktor praw, adwokat, porucznik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys thumb|Kamienica przy ulicy Tadeusza Kościuszki 3 w Sanoku Urodził się 15 marca lub 15 sierpnia 1890. Pozostawał pod opieką Ezechiela Raffa, weterynarza powiatowego w Kolbuszowej. W 1908 zdał egzamin dorzałości w C. K. Gimnazjum Nowodworskim czyli Św. Anny w Krakowie. W latach 1908-1912 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1913 uzyskał absolutorium.
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości jako ochotnik wstąpił do 3 Batalionu Strzelców Sanockich, w szeregach którego uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej. Został przyjęty do Wojska Polskiego i awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został ranny pod Narajówką w maju 1920, przebywał w niewoli. Odzyskał wolność wskutek dokonanej wymiany jeńców. W wyniku uszczerbku na zdrowiu był inwalidą. W 1923 był przydzielony do 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku, jako oficer rezerwowy – niezdolny do służby wojskowej.